AMS و SAE چیست؟

در اوایل قرن بیستم، صنعت هوانوردی در ایالات متحده بدون نظارت بود و یک سری حوادث در صنعت هوانوردی رخ داد. برای تنظیم صنعت و افزایش ایمنی عمومی. قانون تجارت هوایی در 20 می 1926 قانون شد.

این قانون یک بخش هوانوردی ایجاد کرد که به وزارت بازرگانی ایالات متحده اختصاص داده شد و به آن نهاد اختیارات نظارتی داد تا سطح خاصی از ایمنی هوانوردی غیرنظامی را تضمین کند. این اختیارات عبارتند از: آزمایش و صدور مجوز خلبانان، صدور گواهی برای اطمینان از قابلیت پرواز هواپیما، ایجاد و اجرای مقررات ایمنی، صدور گواهینامه هواپیما، ایجاد مسیرهای پروازی، راه اندازی و نگهداری تجهیزات ناوبری هوایی، و بررسی سوانح و حوادث هوایی.

ASTM در ابتدا در سال 1902 به عنوان "انجمن آمریکایی برای آزمایش و مواد" شناخته می شد. امروزه این یک سازمان استاندارد بین المللی است که مسئول توسعه و انتشار "استانداردهای فنی اجماع داوطلبانه برای طیف گسترده ای از مواد، محصولات، سیستم ها و خدمات" است. مهندسی و ساخت مواد هوافضا توسط نهادهای استاندارد بین المللی تعریف شده است که استانداردهای مربوط به مواد و فرآیند را حفظ می کنند. یکی از سازمان‌های پیشرو در این زمینه، ASTM International است که قبلاً انجمن آزمایش و مواد آمریکا بود.

استانداردهای مواد هوافضای ASTM به ارزیابی مواد، اجزا و تجهیزاتی که عمدتاً در صنعت هوافضا استفاده می شوند کمک می کند. استاندارد مواد هوافضا به شرکت های متعدد در سراسر جهان اجازه می دهد تا این مواد را برای ارزیابی خواص حرارتی، نوری، مکانیکی، شیمیایی و الکتریکی آنها آزمایش کنند.

این امر توسط انجمن مهندسان خودرو (SAE) دنبال شد که در سال 1905 تشکیل شد و اولین کنفرانس ملی تولید هواپیما را در سال 1936 برگزار کرد. SAE اسناد فنی را برای صنعت هوافضا منتشر می کند، از جمله Aerospace Recommended Practices به عنوان توصیه هایی برای تمرین مهندسی، و Aerospace. گزارش های اطلاعاتی حاوی داده ها و اطلاعات مهندسی به طور کلی پذیرفته شده است. علاوه بر این، بخش مواد هوافضا SAE International (انجمن مهندسان خودرو سابق) (SAE) به طور سنتی مجموعه‌ای از مشخصات مواد هوافضا (AMS) را تهیه و نگهداری می‌کند که روش‌ها و مواد مختلف NDT را پوشش می‌دهد.

یک ماده هوافضا چیست؟

120 سال پیش، مواد هواپیما عمدتاً پارچه، چوب، سیم و بست بود. امروزه، مواد هوافضا عمدتاً آلیاژهای فلزی هستند، اگرچه می توانند شامل مواد مبتنی بر پلیمر باشند که به طور خاص برای اهداف هوافضا توسعه یافته اند.

سازه ها و اجزای مورد استفاده هواپیما اغلب نیاز به عملکرد استثنایی، مقاومت یا مقاومت حرارتی دارند. علاوه بر این، بسیاری از مواد به قابلیت اطمینان طولانی مدت مانند مقاومت در برابر بارهای خستگی نیاز دارند.

AMS استانداردهایی را برای بسیاری از گریدها ارائه می دهد، به عنوان مثال، AMS 2261- نیکل آلیاژ 625، AMS 5629- درجه فولاد ضد زنگ 13-8 PH، AMS 5647- درجه فولاد ضد زنگ 304L، AMS {{ 6}} فولاد ضد زنگ درجه 321 و AMS 5662- آلیاژ نیکل 718 و غیره.